วิธีแก้ปัญหาของนักเขียนมืออาชีพ ในยามที่คิดงานไม่ออก

เหตุการณ์ที่นักเขียนต้องเผชิญกับการคิดงานไม่ออกถือเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นได้อยู่ทุกวัน ซึ่งเรื่องแบบนี้สามารถเกิดขึ้นได้ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้เริ่มว่าจะเขียนเรื่องอะไรลงไปบนหน้ากระดาษ รวมไปถึงในระหว่างทางที่เขียนไปได้สักพักแล้วไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรต่อไปดี อย่างไรก็ตามการทิ้งงานทิ้งหน้าที่ของตัวเองไปเฉย ๆ นั้นก็ไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก

วิธีแก้ปัญหาของนักเขียนมืออาชีพ ในยามที่คิดงานไม่ออก

มันมีวิธีมากมายที่สามารถช่วยเพิ่มศักยภาพแฝงเร้นที่อยู่ภายในสมองของนักเขียนอย่างเราได้ แล้วก็ช่วยให้เรามีไอเดียสำหรับใช้ในงานเขียนของตัวเอง วิธีที่นักเขียนมืออาชีพหลายคนนิยมใช้ หนึ่งในนั้นคือการเปลี่ยนสถานที่ในการเขียนงาน จากในตอนแรกที่นั่งทำงานอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมก็ลุกออกไปข้างนอก ใช้การเดินในการปล่อยให้สมองได้ขับเคลื่อนความคิดสร้างสรรค์ สวนสาธารณะเป็นหนึ่งในสถานที่ที่เหมาะสมในการคิดงาน

แต่ความจริงแล้วอาจจะไม่จำเป็นถึงขั้นไปที่แบบนั้นโดยเฉพาะ แค่ลุกขยับตัวออกไปให้พ้นจากโต๊ะทำงานสักครู่ แวะคุยกับเพื่อนหรืออ่านนิตยสารที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เรากำลังจะเขียน จะเป็นบทความใน goldenslot ก็ได้ หรือแม้แต่การแวะเข้าครัวไปชงกาแฟ ในช่วงเวลาแค่ไม่กี่อึดใจที่สมองของเราหลุดจากโฟกัสในเรื่องงาน เป็นช่วงเวลาที่อาจมีไอเดียดี ๆ บางอย่างสอดแทรกเข้ามาในหัวสมอง และกลายเป็นสิ่งที่จุดประกายความคิดของเราได้เสมอ

การอ่านเป็นหนึ่งในสิ่งที่ช่วยกระตุ้นความคิดของเราได้ดี นักเขียนนวนิยายชาวอังกฤษที่ชื่อซาดี้ สมิธ ที่มีผลงานอย่าง White Teeth, On Beauty และ NW เธอมักจะเริ่มการทำงานของเธอในทุก ๆ วันด้วยการอ่าน จากหนังสือพิมพ์ นิตยสาร หรือในนวนิยายเล่มหนา โดยเธอจะชอบอ่านงานของนักเขียนที่แตกต่างกัน เพื่อให้ตัวเองได้มีสไตล์งานเขียนในแบบฉบับของตัวเองที่แตกต่างจากคนอื่น

มีอยู่วิธีนึงที่ง่ายที่สุดที่หลายคนเลือกที่จะมองข้ามไป คือการเขียนลงไปอย่างเลื่อนลอย อันที่จริงงานเขียนที่ดูไร้สาระเป็นสิ่งที่ช่วยจุดประกายความคิดของเราได้ งานเขียนไม่มีคำว่าสูญเปล่า ทุก ๆ การพิมพ์ของเรามีประโยชน์เสมอไม่ทางตรงก็ทางอ้อม ซึ่งชิ้นงานที่ดูผิวเผินไม่น่าเกิดประโยชน์ มองดูแล้วเต็มไปด้วยข้อผิดพลาด อันที่จริงมันมีข้อดีอยู่ในตัว เพราะทำให้เราสามารถมองเห็นข้อบกพร่อง และในเวลาเดียวกันเราก็ใช้ตรงนี้ในการมองหาวิธีแก้ไข ลองไตร่ตรองดูว่าจะแก้ไขสิ่งที่เพิ่งเขียนไปเล่น ๆ ในช่วงก่อนหน้านี้ได้อย่างไร รวมทั้งจะทำอย่างไรให้สิ่งที่กำลังจะเขียนต่อไปนี้มีความเชื่อมโยงกับงานที่เขียนในช่วงแรก และมีความเข้ากันได้ดีโดยที่ไม่หลุดโครงสร้างของชิ้นงาน

Leave a Reply